Najmłodszy z jedenaściorga dzieci Leopoldyny i Feliksa Blandowskich.

   W latach 1839–1840 Wilhelm von Blandowski uczył się w katolickim gimnazjum przy ul. Kozielskiej w Gliwicach, następnie w latach 1841–1843 kontynuował naukę w Szkole Górniczej w Tarnowskich Górach. Później pracował w kopalni Königsgrube w Königshütte (Chorzowie).

   Do wyjazdu z kraju prawdopodobnie skłoniły go niespokojne czasy rewolucji 1848 roku. Wyjechał do Australii w 1849 z grupą geologów rządowych w celu badania historii naturalnej, klasyfikacji botanicznej i geograficznego opracowywania tego kraju. Znalazł złoto koło Castlemaine, (Victoria), wynalazł i udoskonalił pompę wodną, w latach 1854–1857; zorganizował ekspedycję do zbadania naturalnej historii regionu gdzie łączą się rzeki Darling i Murray gromadząc 17400 osobliwości dla Muzeum Narodowego. Upamiętniony jako badacz gatunkami ryb Blandowskius oraz Blandowskiella. Był jednym z założycieli Towarzystwa Filozoficznego Victorii.    

   Powrócił do Gliwic w 1860 roku i założył atelier w domu przy ulicy Bankowej 7.

   Zmarł w Bolesławcu w szpitalu dla obłąkanych.