Urodził się w Chorzowie jako syn urzędnika hutniczego. Idąc w ślady starszego brata Wilhelma podjął w 1817 roku pracę w modelarni odlewów artystycznych Huty Gliwickiej jako uczeń Fryderyka W. L. Beyerhausa. W roku 1819 podjął studia na Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie. Po zakończeniu studiów do końca życia współpracował z odlewnią w Berlinie i z gliwicką hutą.

   Theodor Kalide często borykał się z problemami finansowymi. Wielokrotnie korzystał ze wsparcia rodzeństwa. Siostra z mężem zamówili u niego co najmniej dwie rzeźby, obie uznawane za najwybitniejsze dzieła artysty. Były to – „Bachantka na panterze” i „Matka Boska z Dzieciątkiem”, do ufundowanego przez Wincklerów kościoła p. w. Świętego Krzyża w Miechowicach. Oprócz wyżej wymienionych do znanych nam należą „Lew śpiący", „Lew czuwający" i fontanna „Chłopiec z łabędziem" w rodzinnym Chorzowie, której repliki można było podziwiać również w przedwojennym Wrocławiu, w Ogrodzie Saskim  w Warszawie, w Legnicy oraz  w Gliwicach.

   W 1855 roku Theodor Kalide został odznaczony Orderem Czerwonego Orła IV klasy. Uważany jest za jednego z najwybitniejszych górnośląskich rzeźbiarzy i modelarzy oraz prekursora nowego nurtu w sztuce w dobie klasycyzmu.