|
Pracę w
hutnictwie
rozpoczął
w roku
1809. W
roku
1817
objął
kierownictwo
warsztatu
ślusarskiego
w
Królewskiej
Odlewni
Żeliwa w
Gliwicach.
Wg
informacji
zamieszczonych
w Der
Oberschlesische
Wanderer
był
radnym
miejskim
w roku
1833,
jak
również
w roku
1850 –
czy
nieprzerwanie,
trudno
powiedzieć.
W roku
1859
otrzymał
honorowe
odznaczenie
za 50
lat
służby.[1]
Wspomniano
przy tej
okazji,
że nadal
jest
czynny
zawodowo.
Ożenił
się z
Charlotte
Tapert (28.02.1792 – 15.11.1862
[2]).
Mieli co
najmniej
sześcioro
dzieci:
Henriette
Ottilie
(ur. 4.07.1819
r.)
Gustav
Adolph
(ur. 7.01.1821
r.)
Heinrich
Ferdinand
(ur. 11.08.1822
r.)
Carl
Hermann
(ur. 16.10.1825
r.)
Alexander
Wilhelm
(ur. 23.03.1828
r.)
Maria
Ottilie
(12.12.1830 – 18.04.1833)
Wg spisu
mieszkańców
z 1852
roku, w
jego
domu
(prawdopodobnie
był to
dom przy
Kronprinzenstrasse,
czyli
ul.
Jagiellońskiej,
ówczesny
nr 105)
mieszkali
m.in.
bracia
Beyerhaus.
Mieszkał
tam
również
ślusarz
Benno Raczek
(1812 – 10.03.1889)
z żoną
Auguste
z
d. Karliczek
(ur. 1812)
(ślub 2
marca
1851
roku).
Prawdopodobnie
też był
synem
Franza.
|
